“Een Parel in de Italiaanse Dolomieten”
Collega Viki vertelt:
Na twee magere skiwinters was het in de kerstvakantie van 2021 eindelijk tijd om er weer volop tegenaan te gaan. Dat jaar trokken we naar Passo San Pellegrino, gelegen op de grens tussen de Italiaanse provincies Trentino en Veneto.
De morgenstond heeft goud in de mond – vroeg in de ochtend vertrekken, wierp dan ook zijn vruchten af. Met weinig tot geen file op de Duitse autosnelweg reden we vlot over de Fern- en Brennerpas. Ook het laatste stukje bergrit verliep zonder veel drukte. Vanuit Moena klommen we verder naar 1850 meter, waar we uiteindelijk onze bestemming bereikten.
In Passo San Pellegrino vind je slechts enkele hotels, wat het net zo leuk maakt om er te skiën. ’s Morgens vroeg stonden we al klaar aan de Costabella lift, zalig! Even dachten we de piste voor ons alleen te hebben met een stralend zonnetje, krakende sneeuw onder de latten en mooie vergezichten tot aan de Marmolada gletsjer. ’s Middags lunchten we in de berghut Baita Paradiso. Hoewel je er even moet aanschuiven en wachten bij de bakoven, is het zeker de moeite waard voor zo’n vers gemaakte pizza. Op onze eerste vakantiedag skieden we op de zuidelijk gerichte hellingen, met een pauze op een zonnig terrasje. Dit rustige begin zorgde ervoor dat we goed opgewarmd waren voor een fantastisch skiweekje.
Op dag twee skieden we onmiddellijk door naar de grote skilift Funivia Col Margherita. Wat een uitzicht als je hier boven komt! We daalden verder af richting Falcade, waar we keer op keer leuke, brede pistes tegenkwamen. Bovendien waren de pistes er heerlijk rustig, je zou bijna vergeten dat het kerstvakantie was. Ook het landschap veranderde, met iets meer bomen, wat het skigebied meteen gevarieerder maakt.
Op de terugweg vanaf de Col Margherita pikten we eerst nog de zwarte piste La Volata mee. Deze daalt 2,3 km af van 2514 meter naar 1918 meter, tot in Passo San Pellegrino. De piste was zo leuk dat we meteen nog een keer de lift naar boven namen.
Halverwege de week maakten we een dagtrip naar Alpe Lusia, waar je kunt skiën met dezelfde skipas. Hiervoor neem je even de auto en volg je de weg terug richting Moena. Aan de lift is er voldoende parking. En weg waren we, opnieuw met fantastische uitzichten en leuke, lange afdalingen. Aan de lift was het hier iets meer aanschuiven, wat ons deed beseffen hoe fijn het vertoeven is in Passo San Pellegrino.
Ondertussen werd er volop gebouwd aan het funpark, dat gelukkig tegen het einde van de week klaar was voor gebruik. Er was voor ieder wat wils. De jeugd amuseerde zich nog een uurtje in het funpark, terwijl de ouders beneden aan de lift genoten van een gezellig aperitiefmomentje.
Kortom, we beleefden zeven fantastische skidagen in Passo San Pellegrino! Genieters vinden er fantastische natuur, de gezellige Italiaanse sfeer, een heerlijke keuken, leuke skipistes, topsneeuw en rust. En ja, het fijne weer heeft hier natuurlijk wel zijn deel aan bijgedragen.
Nog een kleine reistip: stop je de skidag eens wat vroeger en ga even verderop een leuke wandeling maken of sleeën nabij Rifugio Flora Alpina. Vergeet hier niet te genieten van het zonnige terras, met een lekkere prosecco en antipasti. Deze ideale combinatie van gezelligheid, een lekkere keuken en, niet te vergeten, fantastisch geprepareerde skipistes maakt skiën in Italië zo fijn.
